Tak, odbudowa ubytku przyszyjkowego może zmniejszyć nadwrażliwość zęba, jeżeli jej przyczyną jest odsłonięcie zębiny w okolicy szyjki zęba. Materiał odbudowujący przykrywa powierzchnię zębiny i ogranicza bezpośrednie działanie bodźców termicznych, chemicznych oraz mechanicznych.

Nie oznacza to jednak, że każdy przypadek nadwrażliwości ustępuje po odbudowie. Znaczenie ma przyczyna dolegliwości oraz stan tkanek zęba.

Skontaktuj się z stomatologia bielsko biała!

Czym są ubytki przyszyjkowe?

Ubytki przyszyjkowe to zmiany zlokalizowane w okolicy szyjki zęba, czyli w miejscu przejścia korony w korzeń.

Mogą mieć różną głębokość i kształt. W tej okolicy szkliwo jest stosunkowo cienkie, dlatego wraz z utratą tkanek twardych może dochodzić do odsłonięcia zębiny.

Ubytki przyszyjkowe mogą mieć charakter próchnicowy albo niepróchnicowy. W drugim przypadku powstają między innymi w wyniku ścierania, erozji lub działania przeciążeń mechanicznych.

Dlaczego ubytek przyszyjkowy może powodować nadwrażliwość?

Zębina zawiera liczne kanaliki prowadzące w kierunku miazgi zęba. Kiedy zostaje odsłonięta, bodźce zewnętrzne mogą wpływać na płyn znajdujący się w tych kanalikach.

Zmiana jego ruchu może pobudzać zakończenia nerwowe znajdujące się w głębszych strukturach zęba. Efektem jest charakterystyczny, krótki i często intensywny ból.

Nadwrażliwość może być wywoływana między innymi przez:

• zimne lub gorące bodźce,
• słodkie i kwaśne substancje,
• dotyk,
• przepływ powietrza,
• szczotkowanie.

Im większa powierzchnia odsłoniętej zębiny, tym większa może być liczba kanalików mających kontakt ze środowiskiem jamy ustnej.

Jak odbudowa wpływa na nadwrażliwość?

Odbudowa polega na pokryciu ubytku materiałem stomatologicznym i odtworzeniu utraconego fragmentu zęba.

Materiał tworzy barierę pomiędzy odsłoniętą zębiną a środowiskiem jamy ustnej. Dzięki temu ograniczony zostaje bezpośredni wpływ temperatury, substancji chemicznych oraz bodźców mechanicznych na kanaliki zębinowe.

Zmniejszenie ekspozycji zębiny może prowadzić do osłabienia lub zaniku nadwrażliwości, jeśli to właśnie odsłonięta zębina była główną przyczyną dolegliwości.

Czy odbudowa zamyka kanaliki zębinowe?

Materiał odbudowujący nie zmienia budowy samej zębiny, ale przykrywa jej powierzchnię.

W praktyce oznacza to ograniczenie kontaktu otwartych kanalików zębinowych ze środowiskiem jamy ustnej. Zmniejsza się więc możliwość przenoszenia bodźców do głębszych struktur zęba.

Znaczenie ma również sposób połączenia materiału z tkankami zęba. Szczelna odbudowa ogranicza przenikanie płynów i innych bodźców w obrębie miejsca utraty tkanek.

Czy każda nadwrażliwość przyszyjkowa wynika z ubytku?

Nie. Nadwrażliwość może występować również bez wyraźnego ubytku tkanek twardych.

Jedną z przyczyn może być recesja dziąsła, czyli przesunięcie jego brzegu i odsłonięcie powierzchni korzenia. Korzeń nie jest pokryty grubą warstwą szkliwa, dlatego zębina może być w tym miejscu bardziej podatna na działanie bodźców.

Nadwrażliwość może być również związana ze starciem powierzchni zęba, erozją chemiczną albo kombinacją kilku różnych zmian.

Dlatego obecność bólu w okolicy szyjki zęba nie zawsze oznacza występowanie ubytku wymagającego odbudowy.

Czy wielkość ubytku ma znaczenie dla nadwrażliwości?

Wielkość i głębokość ubytku mogą wpływać na stopień odsłonięcia zębiny.

Płytka zmiana może powodować niewielką ekspozycję kanalików, natomiast głębszy ubytek obejmuje większą część zębiny i może prowadzić do bardziej wyraźnej reakcji na bodźce.

Nie istnieje jednak prosta zależność, według której większy ubytek zawsze powoduje silniejszy ból. Odczuwanie nadwrażliwości zależy również od liczby otwartych kanalików, ich średnicy oraz indywidualnej reaktywności tkanek.

Z jakich materiałów odbudowuje się ubytki przyszyjkowe?

Do odbudowy ubytków w okolicy szyjki zęba wykorzystuje się różne materiały stomatologiczne.

Najczęściej stosowane są materiały kompozytowe oraz cementy glasjonomerowe lub materiały o zbliżonych właściwościach.

Różnią się one między innymi sposobem wiązania z tkankami zęba, elastycznością, odpornością mechaniczną i estetyką.

Wybór materiału jest związany między innymi z lokalizacją ubytku, jego kształtem, zakresem utraty tkanek oraz warunkami panującymi w danym miejscu.

Czy nadwrażliwość może pozostać mimo odbudowy?

Tak. Jeżeli źródło bólu nie wynika wyłącznie z odsłoniętej zębiny, samo pokrycie ubytku nie musi całkowicie eliminować dolegliwości.

Podobne objawy mogą być związane z innymi zmianami w obrębie zęba lub tkanek otaczających.

Również po wykonaniu odbudowy ząb może przez pewien czas reagować na bodźce ze względu na zmiany zachodzące w tkankach po opracowaniu ubytku i zastosowaniu materiału.

Dlatego mechanizm nadwrażliwości należy rozpatrywać w odniesieniu do konkretnej przyczyny.

Czy odbudowa zmienia tylko wrażliwość zęba?

Nie. Odbudowa ubytku przyszyjkowego ma również funkcję mechaniczną i anatomiczną.

Pozwala odtworzyć utracony fragment zęba, poprawić jego kontur oraz zabezpieczyć powierzchnię zębiny przed dalszym bezpośrednim kontaktem ze środowiskiem jamy ustnej.

W przypadku większych zmian odbudowa może również wpływać na sposób rozkładania obciążeń w obrębie szyjki zęba.

Zmniejszenie nadwrażliwości jest więc jednym z możliwych efektów, ale nie jedynym celem odtworzenia utraconych tkanek.

Czy odbudowa ubytku przyszyjkowego może zmniejszyć nadwrażliwość?

Tak. Jeżeli nadwrażliwość wynika z odsłoniętej zębiny, odbudowa może ograniczyć działanie bodźców i zmniejszyć dolegliwości.

Materiał odbudowujący przykrywa powierzchnię zębiny, ogranicza kontakt kanalików zębinowych z otoczeniem i odtwarza utracony fragment zęba. Skuteczność takiego działania zależy jednak od rzeczywistej przyczyny nadwrażliwości oraz charakteru samego ubytku.